Το ιστώριο του Γεώργη Μακράκη είναι το ιστώριο ενός άνδρα που δεν απέλειψε το βουνό—και συνεχίζοντας, βοήθησε τον ίδιο να γίνει ζωντανός ξύστεγας. Γεννήθηκε και ανέπαιχτηκε στον πέτρινο πάγο του Βλάτος, μέσα στον ίδιο μύρο-συμβόλιο του κήπου που ακόμη χαιρετίζει το φως του πρωί με κάστρια εξεγέρων και αποδέχεται λευκώς τη νησιώτικη έννοια. Ο Γεώργιος μεγάλωσε περιβαλλόμενος από επικίνδυνους γονείς που του δίδαξαν τη θρησκεία της σιγής για το κόπο και την ενθάδεστη φιλοδοξία για τη γη. Στη παλιά σχολική του χώρα, που αυτή τη στιγμή λειτουργεί ως Μουσείο Λαϊκών Τradίων, και μόνο εξάπλωσε καθιστώντας φιλία με τον Κωστά Κουκουράκη, έναν φίλο που σε μια αρχή θα επέκτεινε συνδυασμό για τη ψυχή της Innachorio και της περιοχής Kissamos. Ακόμα μεγάλους κούτσουρας, είχαν αισθάνεσθε ότι το χώρο φέρει κάτι από το πνευματικό: όχι μόνο γη και πέτρα, αλλά και ένα τρόπο ζωής σε ασφαλή οριζόντιον με περυγκυμία.
Ο Γεώργιος εγένεται γονάτησας σε κάθε τύπο. Ένας πλήρως υποστηριζόμενος πίστη αυτοκατασκευών για μέρα μεγάλωσε πριν η ονομασία έπαιξε το ρόλο, του δωθήκε σημαντικά μυς, πίστη και αδιάκοπη ενέργεια για να ξύπνησε αυτό που οι άλλοι έχασαν στο μνήμονο. Την κορωνίδα των 1980, γνώρισε τον Ιάκωβο Τσουρούνακη (Ιακωβό), ο φιλοζωτής που είχε χυμένο να διαθέσει ζωή τώρα στο Milia—μια 16ος-αιώνια βουνιά κάητι, απολειφόμενο μεσαίο του 20ου αιώνα, με τις πέτρινες σκαλίες που διεκδικούν τη φυλλωτή. Ο Ιάκωβος φόρησε τα μάγια και τη μεγαλόπραξη: αποκαταστήστε τους ρυμούς, πλωστείστε τους λόφους, φυτώστε οργανικά, δημιοργήστε μια μικρή σκόπια αγέλα, και ανοίξτε το στοιχεία που ζητάν ένταση προς τη φύση. Ο Γεώργιος φόρησε τα χέρια—η αδιάκοπη δουλειά, ο ημεροσήματος γενικά βρίθι και στερίμων πετρώνα, φυτώστε κότε και μπουγάκια ακούστησα, επαναχτίζει τους πέριβαλ λεφερδωμένο. Κατά συνεπή δεκαετία μετά βόσκε για ανάγεση, η Milia Mountain Retreat εξερώθηκε τους πρωτοδημούχους του 1990 ως μία από τις πρώτες αλήθεια ecolodges σε κόσμο. Η Nation Geographic το δικάζει top ecolodge το 1998, επαινών του για φιλοξενία για παρέα περιπέτειες, χωρική κουλτούρα, και αισθητική μαζευτικότητα στον κάρδιο της βουνιά περιοχής Ζάπη. Αυτή η ύπαξη—κείμενη μέσα από ενεργειακή δύναμη, χωρίς κουδούνα ήλεκτρικού πυλώνα, οργανικά φυτώματα, και όχι μόνο στρατηγικά αφοσιωμένα στο τρόπο ζωής του Cretan βουνιά—δεν αυξάνει την δύναμή της προς την πίστη για το Γεώργιο. He είχε τα μυές που ξύπνησαν όλες τις ιδέες.
Εκτόξε σήμα-σελαδά φάμιλια στο Βλάτος με τη γυναικά Artemis: τρία παιδιά, Vasilis, Vangelis και Rafail. Σήμερα, o Vasilis δέχεται το φως στο πρόσωπο ως γεύματος του Milia Restaurant, μία υψηλά περιοχή προσβεγκτική στο Ελλάδα, δημιουργώντας φυσικά γεύματα από τη γη χωρίς κοκκίνισμα.
Η πίστη του Γεώργιου δεν σταματούσε μέχρι Μίλια. Ένας βυθωμένος κρισικός άνδρα, απόσπαστε πολλά ρόλα στην Cultural Society “New Horizons” του Βλάτος”, μυστικά δρώντας ως φύλαρχος της καθιερωμένης παραδόσεις—τη βρίτου το Μουσείο, επιβάλλοντας φεστιβάλικ, υποστηρίζοντας και διατήρηση του πίσω λογίου της οικισμών. He συμμετέχει μάχες επ’ αλέψιε όταν η ένας πρόεδρος του Καστέλλι, Mr Koukouράκη, φυλαίνει τους ρύμους και τους λοφους της Ινναχωριό. Αυτή η πάτα εγκατέστησε στρογγυλαίο διαβάζω, άμαξα και αποδοθήκη.
Η ύπαξη του Γεώργιου προχώρησε μέχρι ο Κάστρο. Ένας βυθωμένος πίστη αυτοκατασκευή, του αποδόθηκε επιβοηθώντας μια γάλλα δορυφόρα στο 1986 και αρχή έγινε υψηλόσυνολας του προϊόντος της εκπαιδευτικής διαμάχης. Πολύ μετά, συμμετέχει στην αρχή υποστήριξη του Κριστίανικο εργαζόμενα πρόγραμμα. Μέχρι σήμερα, η δομή του Γεώργιου έχει αποδειχθεί ως μία περιφημή συστάσεις για την εκπαιδευτική διαμάχη.
Ο Γεώργιος, ένας αναξιόλογος άνθρωπος που μέσα στην χώρα του είδε τη δύναμη να φυλάξει και να εκμεταλλευθεί για την αποχή, έγινε μία παράδειγμα για αλήθεια πόσα οι άνθρωποι είναι δυνατοί να κάνουν σε την ύφασμα.