Το Βλάτος ,ένας οικισμός στην ενδοχώρα της Κισσάμου, αναφέρεται πρώτη φορά στην απογραφή του Τριβάν το 1645. Tα χωριά Βλάτος , Βουκοπεράσματα, Καρυδάκι, Μηλιές κλπ. καταγράφονται στα Νοτάρια και στα συμβόλαια προικοσύμφωνων στην περίοδο της ενετοκρατίας.(ιστορικές πληροφορίες από τον κ. Παπαδημητράκη Ιωάννη)
Πολλά μνημεία μαρτυρούν την ιστορία του Βλάτους. Σημαντικό η ενετική έπαυλη στην περιοχή Αρχοντικά ιδιοκτησίας Κωνσταντίνου Κουκουράκη. Κατοικήθηκε στην περίοδο της βενετοκρατίας περίπου τα μέσα του 16ου αιώνα από την οικογένεια Μινόττο. Ωστόσο μέσα από βαπτίσεις που έγιναν στην συγκεκριμένη οικογένεια από τον καθολικό ιερομόναχο του μοναστηριού του Αγίου Γεωργίου στα Βαλσαμάκια μαρτυρούν την δύναμη ισχύος της οικογένειας που διαχειριζόταν το φέουδο του Βλάτους. Έτσι εκμαιεύομε αρκετά στοιχεία για την ιστορία της συγκεκριμένης περιοχής. Ο χώρος κατοικίας της οικογένεια, η εκκλησία του φέουδου , την Παναγία των Αγγέλων , ο Ι. Ναός του Αγίου Αντωνίου , οι εγκαταστάσεις με το ελαιοτριβείο και τα βενετσιάνικα κτίσματα κοντά στην έπαυλη , το κτίσμα που προοριζόταν για εκκλησία αλλά ποτέ δεν λειτούργησε , σήμερα το Τζαζ Βλάτος, Τα πλατάνια με την περιοχή των Μύλων στην αρχή του οικισμού.
Περίπου στη μέση όλων αυτών των σημαντικών μνημείων Υπάρχει και ο Ιερός Ναός των Γενεθλίων της Παναγίας.
Ο αύλειος χώρος σχεδιάστηκε και παρουσιάστηκε (για την επίσης σύμφωνη γνώμη), στον Σεβασμιότατο κ.κ. Αμφιλόχιο. Θα αποτελεί ένα συνδετικό κρίκο όλων των τοπόσημων με σύνδεση την ιερότητα του χώρου και του ναού. Στόχος να δημιουργηθούν πράγματα που εκτός από καλαίσθητα να είναι και ηθικά φτιαγμένα, που δεν καταστρέφουν το περιβάλλον αλλά το βελτιώνουν, κάνοντας και τη ζωή των ανθρώπων καλύτερη. Για παράδειγμα η συγκεκριμένη αυλή του Ι.Ναού θα μεταλλαχτεί σε ένα πάρκο, που θα βελτιώσει την καθημερινότητα των ανθρώπων που θα το επισκέπτονται, όπως αυτοί θα βιώνουν τις δράσεις στο χώρο, όπως θα κάθονται στα παγκάκια που δεν θα τους απομονώνουν αλλά τους ενώνουν και τους βοηθούν να έρχονται κοντά ενώ θα απολαμβάνουν τα οφέλη της φύσης. Μια δυναμική ένταξη ένα πέρασμα του τοπίου στον αύλειο χώρο της εκκλησίας με δράσεις θρησκευτικές , πολιτιστικές απλές και ανθρώπινες.
Ο σχεδιασμός βασισμένος σε πρωτογενή σχήματα , όπως το τετράγωνο και ο κύκλος, η θεωρία σχεδιασμού κήπων των βενετσιάνικων επαύλεων, δημιουργούνται χώροι για κίνηση , δράσεις και φύτευση. Έτσι δημιουργούνται και μικρά οικοσυστήματα που βοηθούν να διατηρηθούν και να αναπτυχθούν είδη φυτών από τον τόπο μας όπως άγριες φρέζες, άγριες τουλίπες, άγριες ορχιδέες, λεβάντες, φλισκούνι, θυμάρι κλπ. Οι αισθήσεις στο χώρο ενισχύονται και ενεργοποιούνται. Η φιλοσοφία είναι ο χώρος να σχεδιαστεί για όλες τις ανάγκες, τις ηλικίες , τις ιδιαιτερότητες. Σχεδιάζοντας λοιπόν για όλους. Οι χαράξεις του χώρου με τα κλιμακοστάσια και τις ράμπες οδηγούν στα σημεία του οικισμού –Έπαυλη-ελαιουργείο εκκλησίες αλλά και ανατολικά στο χώρο ενός μεγάλου αλωνιού στον οποίο μελλοντικά θα δημιουργηθεί ένα χώρος αμφιθεατρικός για διοργάνωση μεγάλων εκδηλώσεων από τον σύλλογο και τους ανθρώπους της περιοχής του Βλάτους. Το όραμα των ανθρώπων της ομάδας εργασίας του συλλόγου δυναμικός. Ο ρόλος τους δημιουργικός. Ο χώρος του οικισμού του Βλάτους και των μικρότερων γειτονιών ενεργοποιούνται , αναγνωρίζονται και γίνονται προορισμός. Πρέπει να ξαναζωντανέψουμε την ιστορία μας μέσα από διαδρομές και σημεία αναφορών, όπως πινακίδες με σημαντικές πληροφορίες . Έτσι Δημιουργούνται οργανωμένοι χώροι πολιτισμού σε ένα δίκτυο περιήγησης πολιτιστικών και αξιόλογων σημείων με κέντρο τον αύλειο χώρο της συγκεκριμένης εκκλησίας .Ένας χώρος με πολλές δράσεις και εμπειρίες για όλους.
